سيد گانيس رئيس آكادمي اسكار به همراه 8 نفر از اعضاي آكادمي اسكار به‌تازگي از ايران ديدن كرده بودند. حضورشان با استقبال گرم سينماگران و استقبال سياسي برخي ديگر در هر دو كشور ايران و آمريكا روبه‌رو شد. فرصت ديدار با آنان براي خبرنگاران در نشست مطبوعاتي شايد به دلا‌يل متعدد و آن چيزي كه زمان‌بندي فشرده ناميده شد، فراهم نگرديد. اكنون دو نفر از اين گروه سيد گانيس و آنت بنينگ بازيگر نامزد اسكار گفت‌وگويي با هاليوودريپورتر داشتند كه بلا‌فاصله در خبرگزاري‌هاي مختلف ايران انعكاس داشته است. آنان نكته‌هاي جالبي درباره سينماي ايران بيان كردند كه كاملا‌ خواندني است. ‌ سيد گانيس رئيس آكادمي اسكار به همراه 8 نفر از اعضاي آكادمي اسكار به‌تازگي از ايران ديدن كرده بودند. حضورشان با استقبال گرم سينماگران و استقبال سياسي برخي ديگر در هر دو كشور ايران و آمريكا روبه‌رو شد. فرصت ديدار با آنان براي خبرنگاران در نشست مطبوعاتي شايد به دلا‌يل متعدد و آن چيزي كه زمان‌بندي فشرده ناميده شد، فراهم نگرديد. اكنون دو نفر از اين گروه سيد گانيس و آنت بنينگ بازيگر نامزد اسكار گفت‌وگويي با هاليوودريپورتر داشتند كه بلا‌فاصله در خبرگزاري‌هاي مختلف ايران انعكاس داشته است. آنان نكته‌هاي جالبي درباره سينماي ايران بيان كردند كه كاملا‌ خواندني است. ‌

ايده سفر به ايران از كجا آمد؟
سيد گانيس: حدود پنج سال پيش فرانك پيرسن و فيل رابينسن ايده ايجاد يك برنامه بين‌المللي براي آشنايي با ديگر اجتماعات سينمايي در سراسر دنيا را طرح كردند. ما يك سازمان بين‌المللي هستيم نه يك سازمان آمريكايي يا هاليوودي. بنابراين منطق اين بود كه از ديگر نقاط دنيا ديدار كنيم. يكي از كشورهاي مورد نظر ايران بود. قرار بود همان زمان به ايران سفر كنيم اما شرايط فراهم نشد و در عوض يك هيات نمايندگي از آكادمي به ويتنام سفر كرد اما آكادمي همچنان روي جزئيات سفر به ايران كار مي‌كرد. ‌

خانه سينما ميزبان شما بود. اين سازمان را چطور توصيف مي‌كنيد؟

گانيس: خانه سينما چيزي شبيه آكادمي است، مثل يك سازمان خواهر مي‌ماند. خانه سينما مانند آكادمي متشكل از هنرمندان رشته‌هاي مختلف است با اين تفاوت كه نمايندگان انجمن‌هاي مختلف هستند؛ انجمن فيلمنامه‌نويسان، انجمن كارگردانان و انجمن بازيگران. آنها مانند آكادمي شاخه شاخه نيستند، انجمن هستند. خانه سينما مكاني براي اين انجمن‌ها و اعضاي آن است تا درباره مشكلا‌ت خود در حوزه فيلمسازي صحبت كنند. ‌


براي اين سفر با وزارت خارجه ايران هماهنگي شده بود؟

‌ گانيس: وزارت خارجه ايران در اين سفر دخالتي نداشت. آنها در جريان سفر ما بودند و با آن مشكلي نداشتند. تنها در اين حد. هيچ توطئه سياسي يا چيزي شبيه آن در ميان نبود. ‌


همزمان با سفر هيات نمايندگان اسكار به ايران مشاور هنري رئيس‌جمهوري ايران خواهان عذرخواهي شما شد؟ ‌

آنت بنينگ: ما حرف‌هاي او را شنيديم اما تاثير چنداني روي كار ما نداشت. ما براي انجام تبادلا‌ت فرهنگي به ايران سفر كرده بوديم. ما با سياست كاري نداشتيم و انگيزه‌هاي سياسي هم نداشتيم. برابر با برنامه قرار بود با همتايان خود چهار جلسه داشته باشيم كه اين جلسه‌ها برگزار شد. ‌

افرادي كه با شما ديدار كردند خواسته‌هايي داشتند؟

‌ بنينگ: نه، آنها چيزي از ما نمي‌خواستند. ما فقط درباره سينما حرف مي‌زديم. جلسه‌هاي نمايش فيلم داشتيم، همينطور جلسه‌هاي پرسش و پاسخ. از نخستين كساني كه در جلسه‌هاي اول ديديم امين تارخ (بازيگر) بود كه در تهران كلا‌س آموزش بازيگري دارد. بلا‌فاصله به او گفتم، <مي‌توانم موسسه شما را ببينم؟> بازديد بسيار جالبي بود. اين مدرسه بازيگري به لحاظ نوع كار براي هر بازيگر آمريكايي آشنا به نظر مي‌رسد. ‌
آنها روي بداهه‌پردازي و حقيقت احساسي كار مي‌كنند. آنها يوگا كار مي‌كنند. تمرين صدا و گويش انجام مي‌دهند. روي حافظه احساسي كار مي‌كنند. آنها تمام كارهايي را انجام مي‌دهند كه ما انجام مي‌دهيم. نكته قابل توجه براي كساني كه سينماي معاصر ايران را مي‌شناسند، واقعيت بازيگري و طبيعت‌گرايي در بهترين فيلم‌هاي ايراني است. اينكه ايراني‌ها چطور اين كار را انجام مي‌دهند چيزي بود كه همه ما دوست داشتيم با آن آشنا شويم. ‌

ايراني‌ها تا چه حد با شما و كارهاي هر يك از شما آشنا بودند؟
گانيس: نكته عجيب اين بود كه آنها تنها به فيلم‌هاي ما اشاره نمي‌كردند. آنها سينماي آمريكا را دنبال مي‌كنند، چه به حالت عادي و چه به صورت زيرزميني. آنها همه ما را مي‌شناختند، <بادبادك‌باز> بيل هوربرگ را مي‌شناختند، همينطور فيلم‌هاي آنت بنينگ و آلفره وودارد. حتي در خيابان يك نسخه از ‌ < DVDآقاي ديدز> را ديدم كه خودم كار كرده‌ام. ايراني‌ها به راحتي به فيلم‌ها دسترسي دارند. ‌
آنها در جريان مراسم اسكار اخير بودند؟
‌ بنينگ: بله، كاملا‌ در جريان بودند. ‌
‌ گانيس: ايراني‌ها مراسم را ديده بودند و تصور مي‌كنم از پيروزي <ميليونر زاغه‌نشين> خوشحال بودند. ‌
بنينگ: جوايز آكادمي براي آنها مهم است و ما نيز اعلا‌م كرديم هر كار از دست‌مان بربيايد براي همتايان ايراني انجام مي‌دهيم تا نه‌تنها در جوايز اسكار بلكه در جشنواره‌هاي سينمايي ما مشاركت داشته باشند. ما دوست داريم آنها راحت‌تر به آمريكا سفر كنند. ‌
گانيس: چهار نفر از ما - بنينگ، خودم، رابينسن و پيرسن- عضو هيات‌رئيسه آكادمي هستيم و در اين موضع درباره روند كاري آكادمي با همتايان خود صحبت كرديم. ‌
بنينگ: ايراني‌ها درباره نحوه عضويت در آكادمي و معيارهاي آن همينطور قوانين فيلم غيرانگليسي‌زبان بسيار كنجكاو بودند. ‌
نكته غافلگيركننده آنچه از سينماي ايران آموختيد چه بود؟
گانيس: سينماي ايران پررونق و سرزنده است. آنها هميشه در حال فيلمسازي هستند و هر چند تمام اين فيلم‌ها لزوما در ايران پخش نمي‌شود اما در اروپا و آسيا به نمايش درمي‌آيد و هميشه نيز برنده جايزه مي‌شوند. ‌
بنينگ: گذشته از اين، بسياري فيلم‌هاي مستند در ايران ساخته مي‌شود. برداشت من اين است كه فيلمسازان ايراني دائم بين ساخت فيلم‌هاي داستاني و مستند در حركت هستند. يكي از مزاياي فيلم‌هاي داستاني آنها اين است كه فضايي مستند دارند. ‌
گانيس: وقتي به آمريكا برگشتيم، متوجه شديم <درباره الي...- > يكي از فيلم‌هايي كه در ايران ديديم - قرار است در جشنواره فيلم ترايبكا پخش شود. ‌
بنينگ: اصغر فرهادي براي اين فيلم برنده جايزه بهترين كارگرداني از جشنواره برلين شد. <درباره الي...> پيش از اين در اروپاي غربي سروصداي زيادي به پا كرده و فيلمي بسيار عالي است. سيد (گانيس) و من درباره اين همه استعداد در اين فيلم صحبت كرديم كه حسي از ايران معاصر به تماشاگران مي‌دهد. ‌
واكنش ايراني‌ها به فيلم‌هايي كه نمايش داديد، چطور بود؟
بنينگ: تمام فيلم‌ها با واكنش بسيار خوب روبه‌رو شد. براي ما همين كه در دل تهران مي‌توانستيم فيلم‌هاي آمريكايي را نمايش بدهيم بسيار فوق‌العاده بود. اين يك گام بلند بود. تمام كساني كه در جلسه‌هاي نمايش فيلم حضور داشتند علا‌قه‌مند سينما بودند و سوال‌هاي جالب و مفيد درباره روند ساخت اين فيلم‌ها مي‌پرسيدند. ‌
گانيس: سوال‌هاي آنها همان سوال‌هايي بود كه اينجا در آمريكا فيلمسازان درباره روند ساخت يك فيلم مي‌پرسند. ايراني‌ها به اندازه ما درباره طيف فيلمسازي و توزيع كنجكاو هستند.
‌ زنان در صنعت فيلمسازي ايران چه جايگاهي دارند؟
‌ تعداد زيادي فيلمساز زن در سينماي ايران فعال هستند، همينطور تعداد زيادي مستندساز زن. يكي از چهره‌هاي پرقدرت خانه سينما يك تهيه‌كننده زن است كه در ساخت و توليد فيلم و نمايش آن در خارج از ايران بسيار فعال است. بنابراين زنان در تمام سطوح سينماي ايران فعال هستند. ما مي‌خواهيم شرايط سفر تمام دست‌اندركاران سينماي ايران به آمريكا فراهم شود و تصور مي‌كنم وقتي صحبت از بازيگران زن مي‌شود قضيه بسيار حساس است. ما مي‌خواهيم ارتباط ما ادامه داشته باشد تا شرايط تبادلا‌ت فرهنگي آسان‌تر شود و ادامه پيدا كند. ‌

ايده سفر به ايران از كجا آمد؟
سيد گانيس: حدود پنج سال پيش فرانك پيرسن و فيل رابينسن ايده ايجاد يك برنامه بين‌المللي براي آشنايي با ديگر اجتماعات سينمايي در سراسر دنيا را طرح كردند. ما يك سازمان بين‌المللي هستيم نه يك سازمان آمريكايي يا هاليوودي. بنابراين منطق اين بود كه از ديگر نقاط دنيا ديدار كنيم. يكي از كشورهاي مورد نظر ايران بود. قرار بود همان زمان به ايران سفر كنيم اما شرايط فراهم نشد و در عوض يك هيات نمايندگي از آكادمي به ويتنام سفر كرد اما آكادمي همچنان روي جزئيات سفر به ايران كار مي‌كرد. ‌

خانه سينما ميزبان شما بود. اين سازمان را چطور توصيف مي‌كنيد؟

گانيس: خانه سينما چيزي شبيه آكادمي است، مثل يك سازمان خواهر مي‌ماند. خانه سينما مانند آكادمي متشكل از هنرمندان رشته‌هاي مختلف است با اين تفاوت كه نمايندگان انجمن‌هاي مختلف هستند؛ انجمن فيلمنامه‌نويسان، انجمن كارگردانان و انجمن بازيگران. آنها مانند آكادمي شاخه شاخه نيستند، انجمن هستند. خانه سينما مكاني براي اين انجمن‌ها و اعضاي آن است تا درباره مشكلا‌ت خود در حوزه فيلمسازي صحبت كنند. ‌


براي اين سفر با وزارت خارجه ايران هماهنگي شده بود؟

‌ گانيس: وزارت خارجه ايران در اين سفر دخالتي نداشت. آنها در جريان سفر ما بودند و با آن مشكلي نداشتند. تنها در اين حد. هيچ توطئه سياسي يا چيزي شبيه آن در ميان نبود. ‌


همزمان با سفر هيات نمايندگان اسكار به ايران مشاور هنري رئيس‌جمهوري ايران خواهان عذرخواهي شما شد؟ ‌

آنت بنينگ: ما حرف‌هاي او را شنيديم اما تاثير چنداني روي كار ما نداشت. ما براي انجام تبادلا‌ت فرهنگي به ايران سفر كرده بوديم. ما با سياست كاري نداشتيم و انگيزه‌هاي سياسي هم نداشتيم. برابر با برنامه قرار بود با همتايان خود چهار جلسه داشته باشيم كه اين جلسه‌ها برگزار شد. ‌

افرادي كه با شما ديدار كردند خواسته‌هايي داشتند؟

‌ بنينگ: نه، آنها چيزي از ما نمي‌خواستند. ما فقط درباره سينما حرف مي‌زديم. جلسه‌هاي نمايش فيلم داشتيم، همينطور جلسه‌هاي پرسش و پاسخ. از نخستين كساني كه در جلسه‌هاي اول ديديم امين تارخ (بازيگر) بود كه در تهران كلا‌س آموزش بازيگري دارد. بلا‌فاصله به او گفتم، <مي‌توانم موسسه شما را ببينم؟> بازديد بسيار جالبي بود. اين مدرسه بازيگري به لحاظ نوع كار براي هر بازيگر آمريكايي آشنا به نظر مي‌رسد. ‌
آنها روي بداهه‌پردازي و حقيقت احساسي كار مي‌كنند. آنها يوگا كار مي‌كنند. تمرين صدا و گويش انجام مي‌دهند. روي حافظه احساسي كار مي‌كنند. آنها تمام كارهايي را انجام مي‌دهند كه ما انجام مي‌دهيم. نكته قابل توجه براي كساني كه سينماي معاصر ايران را مي‌شناسند، واقعيت بازيگري و طبيعت‌گرايي در بهترين فيلم‌هاي ايراني است. اينكه ايراني‌ها چطور اين كار را انجام مي‌دهند چيزي بود كه همه ما دوست داشتيم با آن آشنا شويم. ‌

ايراني‌ها تا چه حد با شما و كارهاي هر يك از شما آشنا بودند؟
گانيس: نكته عجيب اين بود كه آنها تنها به فيلم‌هاي ما اشاره نمي‌كردند. آنها سينماي آمريكا را دنبال مي‌كنند، چه به حالت عادي و چه به صورت زيرزميني. آنها همه ما را مي‌شناختند، <بادبادك‌باز> بيل هوربرگ را مي‌شناختند، همينطور فيلم‌هاي آنت بنينگ و آلفره وودارد. حتي در خيابان يك نسخه از ‌ < DVDآقاي ديدز> را ديدم كه خودم كار كرده‌ام. ايراني‌ها به راحتي به فيلم‌ها دسترسي دارند. ‌
آنها در جريان مراسم اسكار اخير بودند؟
‌ بنينگ: بله، كاملا‌ در جريان بودند. ‌
‌ گانيس: ايراني‌ها مراسم را ديده بودند و تصور مي‌كنم از پيروزي <ميليونر زاغه‌نشين> خوشحال بودند. ‌
بنينگ: جوايز آكادمي براي آنها مهم است و ما نيز اعلا‌م كرديم هر كار از دست‌مان بربيايد براي همتايان ايراني انجام مي‌دهيم تا نه‌تنها در جوايز اسكار بلكه در جشنواره‌هاي سينمايي ما مشاركت داشته باشند. ما دوست داريم آنها راحت‌تر به آمريكا سفر كنند. ‌
گانيس: چهار نفر از ما - بنينگ، خودم، رابينسن و پيرسن- عضو هيات‌رئيسه آكادمي هستيم و در اين موضع درباره روند كاري آكادمي با همتايان خود صحبت كرديم. ‌
بنينگ: ايراني‌ها درباره نحوه عضويت در آكادمي و معيارهاي آن همينطور قوانين فيلم غيرانگليسي‌زبان بسيار كنجكاو بودند. ‌
نكته غافلگيركننده آنچه از سينماي ايران آموختيد چه بود؟
گانيس: سينماي ايران پررونق و سرزنده است. آنها هميشه در حال فيلمسازي هستند و هر چند تمام اين فيلم‌ها لزوما در ايران پخش نمي‌شود اما در اروپا و آسيا به نمايش درمي‌آيد و هميشه نيز برنده جايزه مي‌شوند. ‌
بنينگ: گذشته از اين، بسياري فيلم‌هاي مستند در ايران ساخته مي‌شود. برداشت من اين است كه فيلمسازان ايراني دائم بين ساخت فيلم‌هاي داستاني و مستند در حركت هستند. يكي از مزاياي فيلم‌هاي داستاني آنها اين است كه فضايي مستند دارند. ‌
گانيس: وقتي به آمريكا برگشتيم، متوجه شديم <درباره الي...- > يكي از فيلم‌هايي كه در ايران ديديم - قرار است در جشنواره فيلم ترايبكا پخش شود. ‌
بنينگ: اصغر فرهادي براي اين فيلم برنده جايزه بهترين كارگرداني از جشنواره برلين شد. <درباره الي...> پيش از اين در اروپاي غربي سروصداي زيادي به پا كرده و فيلمي بسيار عالي است. سيد (گانيس) و من درباره اين همه استعداد در اين فيلم صحبت كرديم كه حسي از ايران معاصر به تماشاگران مي‌دهد. ‌
واكنش ايراني‌ها به فيلم‌هايي كه نمايش داديد، چطور بود؟
بنينگ: تمام فيلم‌ها با واكنش بسيار خوب روبه‌رو شد. براي ما همين كه در دل تهران مي‌توانستيم فيلم‌هاي آمريكايي را نمايش بدهيم بسيار فوق‌العاده بود. اين يك گام بلند بود. تمام كساني كه در جلسه‌هاي نمايش فيلم حضور داشتند علا‌قه‌مند سينما بودند و سوال‌هاي جالب و مفيد درباره روند ساخت اين فيلم‌ها مي‌پرسيدند. ‌
گانيس: سوال‌هاي آنها همان سوال‌هايي بود كه اينجا در آمريكا فيلمسازان درباره روند ساخت يك فيلم مي‌پرسند. ايراني‌ها به اندازه ما درباره طيف فيلمسازي و توزيع كنجكاو هستند.
‌ زنان در صنعت فيلمسازي ايران چه جايگاهي دارند؟
‌ تعداد زيادي فيلمساز زن در سينماي ايران فعال هستند، همينطور تعداد زيادي مستندساز زن. يكي از چهره‌هاي پرقدرت خانه سينما يك تهيه‌كننده زن است كه در ساخت و توليد فيلم و نمايش آن در خارج از ايران بسيار فعال است. بنابراين زنان در تمام سطوح سينماي ايران فعال هستند. ما مي‌خواهيم شرايط سفر تمام دست‌اندركاران سينماي ايران به آمريكا فراهم شود و تصور مي‌كنم وقتي صحبت از بازيگران زن مي‌شود قضيه بسيار حساس است. ما مي‌خواهيم ارتباط ما ادامه داشته باشد تا شرايط تبادلا‌ت فرهنگي آسان‌تر شود و ادامه پيدا كند.